سيد محمد جواد ذهنى تهرانى

128

اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)

بناء باب استفعال استشهد يستشهد استشهاد استشهد فعل ماضى است در اصل شهد بود ثلاثى مجرد بود خواستيم از آن ماضى باب استفعال بنا كنيم همزه مكسوره و سين ساكته و تاء مفتوحه كه علامت اين باب بود باوّل آن اضافه كرده و فاء الفعلش را هم ساكن كرديم استشهد شد . يستشهد فعل مضارع است در اصل استشهد بود خواستيم از آن فعل مضارع بنا كنيم ياء مفتوحه در اوّل آن درآورده و آخر آن را مضموم نموديم ياستشهد شد آن را صرف كرديم تا بمتكلّم وحده رسيديم ااستشهد شد چون اجتماع دو همزه شد دوّمى را كه علامت اين باب بود حذف نموده و اوّلى را كه علامت متكلم وحده است حفظ كرديم و باقى صيغ را هم به تبعيّت از آن چنين كرديم يستشهد شد . استشهد در اصل تاستشهد بود مضارع حاضر بود خواستيم امر حاضر بنا كنيم تا كه علامت فعل مضارع بود از اوّل آن برداشته و چون بعد از آن